Esperanto (origine Lingvo Internacia) estas la plej disvastigita internacia
planlingvo.[3] La nomo venas de la kanomo "Dr-o Esperanto", sub kiu la juda
kuracisto Ludoviko Lazaro Zamenhofo en la jaro 1887 publikigis la bazon de la
lingvo. La unua versio, la rusa, ricevis la cenzuran permeson disvastii en la
26-a de julio; i tiun daton oni konsideras la naskitago de Esperanto[4][5]. Li
intencis krei facile lerneblan netralan lingvon, tagan por uzo en la
internacia komunikado, tamen ne anstataigi aliajn, naciajn lingvojn.
